இன்னுமொரு எலுமிச்சை மரம்

"இசையின் பயனே இறைவன்தானே?
காற்றில் வரும் கீதமே! 
என் கண்ணனை அறிவாயோ?"

எப்பொழுதும் இசையைக் கேட்கும் பொழுது,  மனதில் தோன்றும் பிம்பங்கள் அற்புதமானது. அந்த பிம்பங்கள் காதலையோ அல்லது மிக மெல்லிய உணர்வுகளையோ பிரதிபளிப்பதாகவே இருக்கிறது. அதனால், மனம் இயல்பாகவே நம்மை அமைதி கொள்ளச் செய்கிறது. நமது சந்திக்கும் விசயங்கள் அனுபவங்களாய் மனதில் தங்கிவிடுவதைப் போலவே, இசையும். கிணற்றில் ஆழத்தில் குளிர்ச்சியை தக்கவைத்துக் கொண்டு உறங்கிக்கிடக்கும் கூழாங்கற்களைப் போல, மனதில் ஏதாவது ஒரு மூலையில் இசையில் படிந்திருக்கிறது. இசை குறித்து ஓவ்வொருவருக்கும் ஓவ்வொரு விதமான பிடிமானங்களும், அளவுகோல்களும் இருப்பதால் பொதுவான இசையை அறிந்துகொள்ள முடிவதில்லை. இருந்தும் இசை அனைவருக்கும் பொதுவானது. புரியாமலும் கேட்பது சுகம், புரிந்து கேட்பதில் பரம சுகம். அவ்வளவே. இதனாலேயே எங்கோ, என்றோ, எவராலோ உருவாக்கப்பட்ட இசை கடல் கடந்து, எல்லை கடந்து காதுகளில் விழுகிறது. 

 உலகமெங்கும் மக்கள் அனைவருக்கும் பொதுவான ஒரு வெறுப்பு இருக்குமேயானால், அது அறிவுரைகள் .அப்படிப்பட்ட அறிவுரைகளைக் கூட இசை தடவி கொடுக்கும்போது இனித்தே இருக்கிறது. எதையும் இலகுவாக்கும் திறன் இசைக்கு மட்டும் இருப்பதை சொல்லவே இதை இங்கே சொல்கிறேன். சமீபத்தில் நீலத்தாமரா மற்றும் சைத்தான் படம் பார்த்ததிலிருந்து, (சித் நா கரோ, கோயா கோயா சாந்த்) பழைய ஹிந்தி பாடலகளில் கலெக்‌ஷன்சை தேடிக்கொண்டிருந்தேன், அப்போ ஒல்ட் கல்ட்ஸ் என்று நான் எழுதிவைத்திருந்த ஒரு பழைய சி.டி.ஒன்று கிடைத்தது. உண்மையிலேயே இப்போ அது ஒரு பொக்கிஷம் மாதிரிதான் இருக்கு. ஆர்.டி.பர்மன், ரஃபி, கிஷோர்குமார் இவர்களுடைய ஹிட்ஸும். தேர்ந்தெடுத்த ஆங்கிலப்பாடல்களுமாய் சி.டி. நிரம்பியிருந்தது. ஆனால் இந்த சி.டியை உபயோகித்ததாக சற்றும் எனக்குத் தோன்றவில்லை.

பாப் மெர்ளி, போனி எம், ப்ரையன் ஆடம்ஸ், ஸ்டிங், ராட் ஸ்டூவர்ட், ரோனன் கீட்டிங், டேரன் ஹேஸ், ஜெனிஃபர் லோபஸ், பேக் ஸ்ட்ரீட் பாய்ஸ் இப்படி நிறைய அருமையான பாடல்கள், சொல்லப்போனா எல்லாப் பாட்டுமே அந்தந்த காலகட்டங்களில் கலங்கடித்த மற்றும் எவர் க்ரீன் பாடல்கள்தான். ஆனால் மிகப்பெரிய குறை அந்த சிடி ப்ளே ஆவதில்லை. கணினியில் பாடல்களில் பெயர்கள் தெரிகிறது. அதைவைத்துக்கொண்டு மறுபடியும் தேடித்தேடி டவுன்லோட் செய்து கொண்டிருக்கிறேன். சில பாடலகள் MP3 யாக கிடைக்கவில்லை. யூட்யூபில் வேண்டுமானால் விடியோக்கள் கிடைக்கின்றன.

கொஞ்சம் கொஞ்சமாக சில பாடல்களை ஃபேஸ்புக்கில் அப்லோட் செய்து கொண்டு இருக்கிறேன். இதுவரை கிடைத்த எல்லாவற்றையும் MP3 ப்ளேயரில் காப்பி செய்து வைத்துக்கொண்டு ஒரு வாரமாகக் கேட்டுக்கொண்டிருக்கிறேன். சத்தியமாக இசை என்ற ஒன்று இல்லையென்றால் இருக்கிற சூழ்நிலைக்கு, என்னவாகியிருப்பேனென தெரியவில்லை. இசையை ரசிக்கத் தெரிந்த ஒருவனால் கொலை செய்ய முடியாது என்ற பதம் நினைவிற்கு வருகிறது, மீண்டும்.

இங்கே சில உங்களுக்காகவும்


ஸ்டிங்கின் பாலைவன ரோஜா மற்றும் தங்க வயல்
ப்ரையன் ஆடம்ஸ்ன் மன்னிப்பாயா?
போன் ஜோவியின் இதுஎன் வாழ்க்கை
என்ரிக்ன் ஹீரோ மற்றும் எஸ்கேப்

                அப்படி இப்போ அடிக்கடி கேட்கிற ஒரு பாடல், லெமன் ட்ரீ. அதிக இசைக்கருவிகள் இல்லாமல் மிதமான கம்போசிங்கில் பாடப்பட்ட பாடல். காதலின் மாயக்கரத்தின் பிடியின் தன் சுதந்திரத்தை இழந்த ஒரு ஆணின் பார்வையில் பாடப்பட்ட பாடலாகவே இருந்தாலும் இதை இருவருமாய் பொருந்திப் பார்த்துக்கொள்ள முடிவது இந்தப் பாடலின் சிறப்பு. 


ஒரு மழை நேர ஞாயிறு மதியத்தில்,
உனக்கெனக் காத்துக்கொண்டு,
ஒரு அறையில் அமர்ந்திருக்கிறேன் என்பதும்,
எதுவும் செய்யாமல், வெறுமையாய்
சுற்றித் திரிந்துகொண்டும் இருப்பது,
ஏனோ புதிராகவே இருக்கிறது.

உனக்கான பயணங்களிலும் தனித்தே இருக்கிறேன்,
இப்படி தனிமையில் காத்திருப்பதிலிருந்து        
விட்டு விலகி இங்கிருந்து வெகுதூரத்திற்கு,       
வேகமாக காரை ஓட்டிச்செல்ல விரும்புகிறேன்.   
இருந்தும், உனக்கெனக் காத்துக்கொண்டு,
ஒரு அறையில் அமர்ந்திருக்கிறேனென்பது
ஏனோ புதிராகவே இருக்கிறது.

இது எப்படி? ஏன் இப்படியென்பதும்
ஏனோ புதிராகவே இருக்கிறது.

நேற்று, நீ என்னிடம் சொன்னதெல்லாம் நீல வானை பற்றி,
நான் கண்டதெல்லாம் எலுமிச்சை மரம் மட்டுமே!
மேலே, கீழே மற்றும் சுற்றியும் பார்த்துவிட்டேன்,
நான் கண்டதெல்லாம்,
இன்னுமொரு மஞ்சள் எலுமிச்சை மரம் மட்டுமே!

குளித்துவிட்டு வெளியே செல்ல நினைக்கிறேன்,
ஆனால் ஒயாமல் மனதை சுற்றும் எண்ணங்கள்
என்னை ஒளியற்ற இந்த அறையிலேயே
அமரவைத்திருக்கிறது, இது ஆச்சர்யம்தானே?

தனிமையில் இருப்பதென்பது -அந்த
எலுமிச்சை மரத்தில் அமர்ந்திருப்பதைப்போல,
நான் அதை விரும்பவுமில்லை.
மேலும் இந்தத் தனிமை எனக்கானதல்ல.

மட்டுப்போன என் சந்தோசங்களில் எட்டிப்பார்த்தால்,
என்னால், எனக்கான இன்னொரு பொம்மையை
செய்து கொள்ள முடியுமென்றே தோன்றுகிறது.
இவை அனைத்தும் நடக்கும்போது, என் அன்பே!
உனக்குத்தான் புதிராக இருக்கும்.


இசையில் தொடங்குதம்மா .. ... 


உள்மனம் கட்டவிழும் பொழுது....


 சைத்தான் : உள்மனம் கட்டவிழும் பொழுது, சாத்தான் பிறக்கிறான்.

அமெரிக்காவில் இருந்து மும்பைக்கு தன் தந்தை மற்றும் வளர்ப்புத் தாயோடு வரும் எமி, தன் தாயின் நினைவாகவே இருக்கிறாள், அவளுக்கு ஒரு மாற்றம் வேண்டும் என்றுதான் இந்தியாவிற்கே வருகின்றனர். ஆனாலும் அவளது செயல்களும், பேச்சும் அவள் மனபிரள்வு கொண்டவளைப் போலவே இருப்பது அவளது தந்தைக்கு பெரும் கவலையாக இருக்கிறது. 

ஒரு சமயம் தனது வீட்டின் ஒரு நிகழ்ச்சியில் கேசியை சந்திக்கிறாள், ஏமி. கேசி ஒரு ப்ளேபாய், பெரும்பணக்கார அப்பாவின் காசை கரியாக்குவதுதான் அவனது முழு நேரத்தொழில். கேசியின் வசிகரமான பேச்சில் அவனுடன் சினேகிக்கிறாள்,ஏமி. கேசி தனது நண்பர்களை, ஹோலி பண்டிகையின் போது அறிமுகம் செய்கிறான். அவர்கள் டேஷ், சுபின், தான்யா. டேஷ் ஒரு ரெஸ்ட்டாரண்டில் வேலை செய்பவன், அப்படியே உபதொழிலாக கஞ்சா சப்ளை செய்து வருகிறான். சுபின், ஒரு வெட்டி ஆபிஸர். கம்ப்யூட்டரில் ஹேக்கிங் செய்வதும், வீடியோ கேம் விளையாடுவதுமாய் திரிபவன், நண்பர்களுக்காக எதையும் செய்பவன். தான்யா, ஒரு மாடல், அக்காவின் கட்டுப்பாட்டில் விளம்பர படங்களில் நடித்து வருபவள். ஹோலி அன்று கேசி தனது நண்பர்களை அறிமுகம் செய்ததோடு “பார்வார்டு மெயிலில் நட்பிற்கான விதிகள் என்று ஆறுவிதிகள் வந்திருக்கும், படித்திருப்பாய், ஆனால் எங்கள் நட்பிற்கு ஏழு விதிகள், அது என்னவென்றால் அந்த ஆறு விதிகளையும் மதிக்கக்கூடாது, மேலும் எங்களில் யாரும் யாரையும் எங்கும், எதற்காகவும், யாருக்காகவும் ஒருவரை ஒருவர் விட்டுக்கொடுக்க மாட்டோம், ஒருவரை ஒருவர் உறுதியாக நம்புவோம்என்பதுதான் என்கிறான். 

 (தான்யா, சுபின், ஏமி, கேசி மற்றும் டேஷ்)

ஏமியும் இணைய இந்த ஐவர் கூட்டணி, கண்டபடி திரிகிறது. குடியும், கூத்தும், போதையுமாய். நிறைய பணம் வைத்துக்கொண்டு என்ன செய்வதெனத் தெரியாமல் வாழும் உயர்தட்டு மனிதர்களின் பிள்ளைகளை அப்படியே கண்முன் நிறுத்துகின்றனர். ஒருநாள் இரவு குடிபோதையில் தங்களது இம்போர்ட்ட் காரில் சீறிக்கொண்டு செல்லும் இவர்களது கார் ஒரு திருப்பத்தில் ஒரு விபத்தை சந்திக்கிறது. ஸ்கூட்டரில் வந்த ஒரு இளைஞன் டயர்களுக்கு அடியில் நசுங்கி கிடக்கிறான். அடுத்த நாள் இதை சாமர்த்தியமாக கண்டுபிடிக்கும் ஒரு போலிஸ்காரன் இவர்களிடம் பேரம் பேசுகிறான். 25 லட்சம் கொடுத்தால் இது உங்க பிரச்சனை அல்ல என்கிறான்.

இரண்டே நாள் அவகாசம், மிகப்பெரிய தொகை. ஏற்கனவே வெற்றிகரமாக செய்யப்பட்ட கடத்தல் நாடகத்தை அரங்கேற்ற முடிவு செய்கின்றனர், இப்பொழுது ஏமி. அனைவரும் ஒருநாள் காரிலேயே சுற்றலாம், அல்லது தனது நண்பனில் லாட்ஜில் சென்று தங்கிக்கொள்ளலாம். பணம் வந்த பின்னர் ஏமி அவளாகவே வீடு செல்வதுமென திட்டமிடுகின்றனர். ஆட்டம் ஆரம்பமாமிகிறது, அவள் தந்தையிடம் 25 லட்சம் கேட்டும் போன் செய்கிறான், டேஷ். ஆனால் ஏமியின் தந்தை அரசு அதிகாரி, அவர் போலீஷிடம் போகிறார். இந்தக் கேஸ் ஒரு துடிப்பான போலிஸ் அதிகாரியான அரவிந்திடம் வருகிறது. காவல்துறையில் உள்ள ஒருவரால் இந்த செய்தி மீடியாவிற்கும் போகிறது. ஏமி கடத்தப்பட்ட செய்தி பூதாகரமாகிறது. ஏமியின் நண்பர்கள், ஓவ்வொருவராய்த் தேட அனைவரும் வீட்டில் இல்லாத்தால், இந்த ஐவரையும் கடத்தியிருபதாக செய்திகள் வெளியாகிறது. லாட்ஜில் தங்கியிருந்தபடி டீவியில் இந்த செய்தியைப் பார்க்கும் ஐவர் அதிர்ச்சிக்குள்ளாகின்றனர். சரி அப்படியே போகட்டும், இனி ஒவ்வொருவர் வீட்டிற்கும் பணம் கேட்டு போன் செய்யலாம், 25 லட்சத்திற்கு மேல் வரும் அத்தனையும் ‘ப்ராபிட்என்கிறான் கேசி.

அதே லாட்ஜில் பெண்களைக் கடத்தி போதை மருந்துகளுக்கு பழக்கி வெளி நாட்டுக்கு சப்ளை செய்யும் ஒரு பெரிய கேங் இருக்கிறது. டேஷ் போன் செய்ய வெளியே செல்கிறான். ஒருவேளை கடத்தப்பட்டவர்களை இங்கே பதுக்கியிருக்கலாம் என்ற அனுமானத்தில் அங்கு தனது போலிஸ் சகாக்களோடு வருகிறான், அரவிந்த். இதே சமயம், லாட்ஜில் தனியாக சுற்றிக்கொண்டிருக்கும் தான்யாவை அங்கிருக்கும் ஒருவன் கற்பழிக்க முயல்கிறான். டேஷும், கேசியும் அவனை அடித்துத்துவைக்கின்றனர். மற்றவர்கள் துரத்த மொட்டை மாடியை நோக்கி ஓடுகின்றனர் நண்பர்கள். கீழே பெண்களை கடத்தும் ஒரு கும்பல் அதே இடத்தில கடத்தி வைத்திருக்கும் ஒரு ஜெர்மானிய பெண்ணைப் பார்க்கிறான், அரவிந்த். அடுத்த பத்து நிமிடம் ஒரு ஆக்‌ஷன் கவிதை. 'கோயா கோயா சாந்' பாடல் பிண்ணலியில் ஒலிக்க ஆரம்பிக்கிறது அந்த ஸ்லோ மோஷன் ஆக்‌ஷன் எப்பிஷோட். அந்த ஐவரும் மொட்டைமாடியின் கதவுகளை திறந்து கொண்டு ஓடி லாரியில் குதித்து தப்பிக்கின்றனர்,  ஒரு நீண்ட துப்பாக்கிசண்டைக்குப் பிறகு அரவிந்த அந்த் கடத்தல் கூட்டத்தைப் பிடிக்கிறான். மீண்டும் விஷயம், மீடியாவினால் ஆதிக்கம் பெறுகிறது. ஒரு ஜெர்மானிய பெண் கடத்தப்பட்டு ஒரு மாதம் ஆகிறது, ஆனால் கட்த்தப்பட்ட சில மணிநேரங்களிலேயே ஏமியின் கேஸிற்கு முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்படுகிறது, என மீடியாக்கள் கதறுகின்றன.

அங்கே, நண்பர்கள் தப்பி ஓடி, ஒரு தியேட்டருக்குள் தஞ்சமடைகின்றனர். ஏமியின் தந்தை பணம் கொடுக்க ஒப்புக்கொண்ட நேரம் வருகிறது. டேஷ் தான் சென்று அந்த பணத்தை பெற்றுவருவதாகவும், விரைவாக இந்தப் பிரச்சனையை முடித்துவிடலாமென்றும் சொல்லி கிளம்புகிறான். அந்த இடத்தை போலிஸ் கண்காணிப்பதை அறிந்து டேஷ் பணத்தை எடுக்காமலேயெ திரும்புகிறான். அதற்குள் இங்கே, தியேட்டரில் இவர்களின் இந்த தொடர்திட்டத்தால் பயந்து போயிருக்கும், தான்யாவும், சுபினும் தங்கள் வீட்டிற்கு உண்மையை சொல்ல முடிவெடுக்கின்றனர். சுபின் வெளியே சென்று டாக்சி ஏற்பாடு செய்ய கிளம்புகிறான். தான்யாவைக் காணாமல் வெளியே வரும் கேசி, அவளோடு வாக்கு வாதமிடுகிறான். கோபத்தில் அவளை அடிக்கிறான். சுவரில் மோதி கீழே விழும் தான்யாவின் தலையிலிருந்து தரையில் ரத்தம் பரவுகிறது. திரும்பி வரும் சுபின் இந்தக் காட்சியைப் பார்த்ததும், அங்கிருந்து ஓடிவிடுகிறான். இப்பொழுது டேஷ் வருகிறான். தான்யாவை காப்பாற்றுவது இயலாத காரியம், இங்கிருந்து கிளம்பலாம் என்கிறான். அங்கிருந்து வெளியேறி அதிக நடமாட்டம் இல்லாத ஒரு சர்ச்சில் தஞ்சம் அடைகின்றனர்.

இவர்களின் ஒவ்வொரு செயலும் அவர்களுக்கு எதிராகவே திரும்பிக்கொண்டிருப்பது தெரியாமால் ஒடிக்கொண்டே இருக்கும் இவர்களை சாதுர்யமாக நெருங்கிக்கொண்டே இருக்கிறது அரவிந்த் குழு. சர்ச்சிற்குள் மீண்டும் விவாதம் ஆரம்பிக்கிறது, டேஷ், பணத்தை தன் தந்தையிடமிருந்து வாங்கிக்கொண்டு தங்களிடம் மறைப்பதாக சந்தேகிக்கின்றனர். ஏமியும்,கேசியும். தொடந்து நிகழும் அடுத்தடுத்தக் கொலைகளும், பரபரப்புமாய் முடிகிறது படம்.

அரவிந்தின் மனைவியும், அவனது விவாரத்து முயற்சியும், பணம் கேட்கும் போலிஸின் குடும்பமும், ஏமியின் தாயும் என நிறைய ஹைக்கூக்கள் சிதறிக்கிடக்கின்றன. பொறுமையாக இன்னும் பலமுறை பார்த்து அனுபவிக்கவேண்டும்.

ஏமியாக வரும் கல்கியும்(தேவ்டி+கோக் விளம்பரப்புகழ் கல்கி), கேசியும், டேஷ்-ஆக வரும் ஷிவ்பண்டிட்டும்(தமிழில் இவர் அறிமுகமான லீலை ரிலீஸுக்காக வெயிட்டிங்), அரவிந்தாக வரும் ராஜீவும் (ஆமீர் புகழ் ராஜீவ்) இவர்கள் மூவரும் மிகவும் சிறப்பாக செய்துள்ளனர். குறிப்பாக கல்கி எதையோ பறிகொடுத்த மாதிரியே இருக்கும் அவரது பார்வை இந்தப்படத்துக்கு ஆப்ட். மேலும் ராஜீவ் இவரைப்பற்றி அதிகம் எழுதவில்லை, அவசியம் ப்டம் பாருங்கள், இவரது நடிப்பிற்காக, நடிப்பு என்பது உடல்மொழி சார்ந்தது, அது எவ்வளவு முக்கியம் ஒரு திரைப்படத்திற்கு என்பதை தாராளமாக இவரிடமிருந்து கற்றுக்கொள்ளலாம்.

 படத்தில் வரும் ஒரு முக்கியமான காட்சி, அந்த ஆக்ஸிடெண்ட் காட்சி. சுத்தமாக பின்னணி இசையேயில்லாமல் திக்கென்ற ஒரு மனநிலையை பார்வையாளர்களுக்கு கொண்டு வந்திருப்பார்கள், உண்மையிலேயே அந்த காருக்குள் இருப்பவர்களின் மன்நிலை உங்களுக்கு தொற்றிக்கொள்ளும். அதன் பின் அந்த ஐவரில் நீங்களும் ஒருவர். இந்த காட்சி வரை படத்திற்குள் உங்களை கொண்டு செல்ல எடுக்கும் முயற்சிகள் மட்டுமே, எப்பொழுது பார்வையாளன் படத்திற்குள் வந்துவிட்டானோ, அங்கே ஆரம்பிக்கிறது ஒரு அசூர வேகம். அது சாத்தானின் வேகம். இந்தப்படத்தின் அடிநாதமே, எந்த ஒரு மனிதனும் நல்லவனுமில்லை, கெட்டவனுமில்லை. எல்லோருக்குள்ளும் உறங்கும் சாத்தான் எப்போது வெளிப்படுகிறதோ, அப்பொழுது நடக்கும் விளைவுகளை யாராலும் கட்டுப்படுத்த முடியாது எனபதுதான்.

இந்தி சினிமாவில் அனுராக் காஷ்யப்பின் பள்ளியிலிருந்து வெளிவந்திருக்கும் ஒரு அதியற்புதமான படம், சைத்தான். இந்தப் படத்தின் தயாரிப்பாளர் அனுராக் காஷ்யப், பிஜோய் நம்பியார் எனும் சேட்டன் இயக்கிய படம், இதில் நம்பியாருக்கு ஒரு கிரியேட்டருக்கான எல்லா சுதந்திரமும் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. இயக்குனருக்கு. மனுஷன் பிச்சி உதறிட்டான். இது ஒரு முதல் படம் என்று சொல்லவே முடியாத அளவிற்கு அற்புதமான ஆளுமை மனுஷனுக்கு. பாத்திரத்தேர்விலிருந்து வசனங்கள் வரை பார்த்துப் பார்த்து செய்திருக்கிறார்கள். அதிலும் பத்துவருடங்களாக தனது கனவுப்படம் என்று சொல்லிவரும் பாஞ்ச் என்ற படத்தின் ஸ்க்ரிப்ட்தானோ இது என்றும் ஒரு பேச்சு இருக்கிறது. அனுராக் காஷ்யப் நம்ம சசிக்குமாரின் நண்பர், ஒருமுறை இவர்களது சந்திப்பின்போது சுப்ரமணியபுரம் தன்னை மிகவும் பாதித்ததாகவும் அதை இந்தியில் தன்பாணியில் ரீமேக் செய்ய இருப்பதாகவும் ஒரு செய்தியைப் படித்தேன். இது ஈசனின் ரீமேக் என்று சொல்லலாம். ஈசன் பார்க்கும்பொழுது ஒரு நண்பனிடம் சொல்லியிருந்தேன். இது காஷ்யப் கைண்ட் ஆஃப் மூவி ஆனா சசி இதை சரியாப்பண்ணலை என்று. இப்போ பக்காவா அவரோட தயாரிப்பிலேயே, அவருடைய சிஷ்யப் புள்ளையாலேயே எடுக்கப்பட்டிருக்கிறது, சைத்தான். பிஜோய் நம்பியார், மணிரத்தினத்திடம் அசோசியேட் டைரக்டராக இருந்தவர், இங்கே படித்து அங்கே பட்டம் பெற்றிருக்கிறார். வாழ்த்துக்கள், பிஜோய்.

சொல்ல மறந்தபோன விஷயம், இந்தப்படத்தின் டெக்னிக்கல் க்ரூ. அமேசிங்க் ஒர்க் இந்தப்படத்துக்கு. செட்டாகாட்டும், லோகேசனாகட்டும் கேமிரா, எஃபெர்ட்லெஸ்ஸாக சுத்தியடிக்குது. கேமிராமேன் நம்ம நான் மகான் அல்ல, மதி. இங்கு தியேட்டரில் இந்தப்படம் ரிலீஸ் இல்லை. டவுண்லோடிப் பார்த்தால் ப்ரிண்ட் மகா மட்டமா இருக்கு. ஆனால் முதல் பத்து நிமிடங்களைப் பார்க்கும்போதே முடிவு செய்துவிட்டேன், இது இப்படிப்பட்ட ப்ரிண்டில் பார்க்க வேண்டிய படம் அல்ல என்பதை. கிட்டதட்ட 40 நாட்கள் தேடி இரண்டுநாட்கள் முன்புதான் நல்ல ப்ரிண்ட் கிடைத்தது. மூணுதடவை பார்த்துட்டேன். இதை எதுக்காக சொல்றேன்னா, அந்த முதல் பத்து நிமிட கேமிரா ஒர்க்தான் என்னை 40 நாள் வெயிட் பண்ண வச்சது.

நல்லபடம் பார்க்கவேண்டும் என்பவர்கள் அவசியம் பார்க்க வேண்டிய படம். சமீபத்தில் இங்கே ஆரண்யகாண்டம் செய்ததை அங்கே சாத்தான் செய்து முடித்திருக்கிறது.

டக்கர், நிரலி கார்த்திக் கொஞ்சம் இசை


பேஸ்புக்கில் தினமும் மனதுக்கு நெருக்கமான பாடல்களை ஒரு ரேடியோ ஜாக்கி அளவிற்கு ஒளிபரப்பி வருகிறேன். பாரதியார்பாடல்களைத் தேடிக்கொண்டிருந்த ஒரு சமயம். நீ நினைந்தால் ஆகாதது உண்டோ என்ற ஒருபாடலின் வீடியோவைப் பார்த்தேன். ப்ரியாஐயர் சகோதரிகளின் அழகான குரலில், ஒரு புதுவிதமான ஒலியமைப்புடன் இசையமைக்கப்பட்ட அந்த ஒரு பாடல் கேட்டதும் என்னவோ செய்ய தொடர்ந்து அந்த வீடியோ பதிப்பிற்கு சந்தாதாரராக ஆக்கிக்கொண்டேன். அதிலிருந்து தொடர்ச்சியாக சில வீடியோக்கள் கிடைத்தன. அதில் ஸ்லம்டாக் மில்லியனர் ஆல்பத்தில் வரும் ஓ சய்யா, முன்பேவா என் அன்பேவா, லெமன்கிராஸ், நைட் மான்சூன், மொமண்ட்ஸ் அண்ட் செண்டர்ஸ் இப்படி நிறைய சொல்லலாம்.

அதிலும் குறிப்பாக நிரலி கார்த்திக் என்ற பெண்பாடிய ஜ்ஜாரே என்கிற பாடலில் வருகிற ரம்மியமான இசையும் அந்த பெண்ணின் குரலும் கட்டிப்போட்டு கேட்கச்செய்கிறது. தொடர்ச்சியாக அவரது இசைக்கச்சேரிகளை டவுன்லோட் செய்து கேட்டுவருகிறேன். மிகமுக்கியமாக வீடியோக்கள். ஓ.எஸ்.அருண் அவர்களின் கர்நாடக இசையை ஒலியாக கேட்பதைவிட விடியோவுடன் கேட்க அவ்வளவு ரசனையாக இருக்கும். அவரது நொடிக்கொரு தரம் மாறும் முகபாவங்களும், கைகளின் நடன அசைவுகளும் சேரகூடும் ஒரு அழகு. அதுபோல நிரலியின் பாடல்களிலும் அவரது நளினமான முகபாவங்களோடு கேளுங்கள், நிச்சயம் ஒருமுறையோடு நிறுத்திக்கொள்ளும் வகையாக இராது, இவரது பாடல்கள்.

அப்படி சமீப காலமாக அதிகம் கேட்டுக்கொண்டிருக்கின்ற இசை சங்கர் டக்கர் எனும்  அமெரிக்க இளைஞரின் ப்யூசன் இசைதான். ப்யூசன் (Fusion) அவரது பெயரிலிருந்தே ஆரம்பிக்கிறது. சங்கர் – டக்கர். அமிதான்ந்தமயி ஒவ்வொருமுறை அமெரிக்கா செல்லும்பொழுதும் இவரது குடும்பம் அவர்களை அங்கே சந்தித்து ஆசி பெருவது வழக்கமாம். அப்படி ஒருமுறை அமிர்தான்ந்தமயியை சந்திக்கும்பொழுது அவர்கள்தான் டக்கருக்கு சங்கர் என்று பெயரிட்டிருக்கிறார். அதுமிகவும் சிறுவயதில் என்பதால் அமெரிக்காவிலும் சரி இந்தியாவிலும் சரி நான் சங்கர் டக்கராகவே அறியப்படுகிறேன் என தனது ஃபுயூசன் பெயர்க் காரணத்தை சொல்கிறார்.


க்ளேரினெட். இது ஒரு சாக்ஸ்போன் போன்ற ஒரு இசைக்கருவி. இவர் க்ளேரினெட்டை பத்து வருடங்களுக்கும் மேலாக வாசித்து வருகிறார். பொதுவான வெஸ்டர்ன் இசைக்கோர்வைகள் 8 அல்லது 16 கார்டுகளை அடிப்படையாகக் கொண்டவை. இதில் இம்ப்ரூவைசேசன் என்பது கடினம். ஆனால் இந்திய பாரம்பரிய இசையானது ஸ்ருதியையும் ராகங்களையும் அடிப்படையாகக் கொண்டது. இதில் ஒரு ராகத்தில் அமைந்த பாடலை மேலும் சில நெளிவு, சுளிவுகளை சேர்ப்பதன் (கமகம்) மூலம் புத்தம்புது இசையை கொணரமுடிகிறது. இதில் லயித்துப்போன சங்கர் டக்கர், இந்திய இசையை கற்றுக்கொள்ளவும் அதில் புலமை பெறவும் முயற்சிகளை மேற்கொண்டார்.

எனவே அமெரிக்க சிதார் இசைக்கலைஞரான பீட்டர் என்பவரிடம் ராகம், தாளம் குறித்த பாடங்களையும் இந்திய பாரம்பரிய இசையின் அடிப்படைகளையும் கற்றுத்தேர்ந்து பின்னர் இந்திய பாரம்பரிய இசை குறித்தான ஒரு ஆய்வுக்கட்டுரையை சமர்ப்பிக்கவும், இந்திய இசையைக் கற்றுக்கொள்ளவும் இந்திய புல்லாங்குழல் இசைக்கலைஞர் மாஸ்ட்ரோ ஹரிபிரசாத் செளராஸ்யாவிடம் மாணவாரக இருந்து கற்றிருக்கிறார்.

நான் என்னுடைய பள்ளிப்படிப்பு முடியும்வரை இந்திய பாரம்பரிய இசையில் ஈடுபடவேயில்லை, அதன்பிறகே வாசிக்க தொடங்கினேன், மேலும் தன்னைத்தானே மெருகேற்றிக்கொள்ளும் அந்த யுக்தி (Improvisation) என்னை அதற்கு அடிமையாகவே ஆக்கிவிட்டது. முதலில் இந்திய இசையை க்ளேரினட்டில் வாசிக்க மிகவும் சவாலாக இருந்தது. அனேக வளைவுகளைக்கொண்ட கமகக் குறிப்புகளை வாசிக்கவே முடியாது என்கிற அளவிற்கு கடுமையாக இருந்தது. இருந்தாலும் க்ளேரினட் மீதிருக்கும் காதலும் பத்து வருடங்களுக்கும் மேலாக கற்றுக்கொண்ட ஒரு வாத்தியத்தை விடமுடியாமலும் மிகவும் சிரமப்பட்டுதான் இந்திய இசையை இதில் வாசிக்க ஆரம்பித்தேன்என்று ஆங்கில தினசரியில் ஒரு பேட்டியில் சொல்லியிருக்கிறார். இவர் க்ளேரினெட் தவிர கஞ்சிரா, தபேலா, பியானோ மற்றும் ஏனைய சில தாள இசைக்கருவிகளையும் வெகு அழகாக வாசிக்கிறார்.

மிக பிரபலமான, அழகான பாடல்களை புது இசைக்கருவிகளின் கலவையாக மெருகூட்டி இசைக்கப்படும் தனது வீடியோக்களை யூட்யூப் சேனலில் The Sruthi Box என்கிற பெயரில் வெளியிட்டு வருகிறார். இவை பெரும்பாலும் அவரது விருப்பமான இம்ப்ரூவைசேசன் வகை வீடியோக்களே. இதுவரை கடந்த இரண்டு மாதங்களில் இவரது இசை வீடியோக்கள் எட்டு லட்சம் முறை பார்க்கப்பட்டிருக்கிறது. இவரது இசைவீடியோக்களில் குறிப்பிட்டு சொல்லவேண்டிய இன்னொருவர் அமீத் மிஸ்ரா. இவரது அற்புதமான தபேலா இசையும் மிகவும் ரம்யமானது. விரல்களில் காட்டும் வித்தைகள் அற்புதம்.

ஐயர் சகோதரிகள், நிரலிகார்த்திக் மற்றும் சில இசை கலைஞர்களுடன் இணைந்து மேலும் நிறைய இசை நிகழ்ச்சிகளையும், நேரடி மேடை நிகழ்ச்சிகளையும் செய்ய திட்டமிட்டிருக்கின்றனர். எங்களது இசை கர்னாடக, இந்துஸ்தானிய – வெஸ்டர்ன் இசைகளின் ஒரு கலவையாக இருக்கும் மேலும் சில புதிய பொலிவுமிக்க இணைவு ஒலிகள் ஆராய்ந்து கொண்டிருக்கிறோம் என்பது இவர்களின் ஒட்டுமொத்தக்குரல்.

இதேபோல தி கோக் ஸ்டூடியோ என்னும் யூட்யூப் சேனலையும் சப்ஸ்கிரைப் செய்து வைத்திருக்கிறேன். இது இன்னுமொரு இசை அமுத சுரபி. கர்நாடக இசை, ராஜஸ்தானிய இசை, இந்துஸ்தானிய இசை, பாகிஸ்தானிய பாரம்பரிய இசை, சூபி, கவ்வாலி இப்படி மிகவும் தொன்மையான இசையை ஆராதித்து வரும் அனேக பிரல்யப்படாத இசைக்கலைஞர்களை அழைத்து மிக நவீனமான தங்களது ஸ்டூடியோக்களில் மிகபிரம்மாண்டமான முறையில் ஒலிப்பதிவு செய்து அன்ப்ளக்டு வகை விடியோக்களாக வெளியிட்டு வருகின்றனர். இந்த நிகழ்ச்சிகள் கலர்ஸ் சேனலிலும், எம்டீவியிலும் ஒளிபரப்பப்படுவதாக அறிகிறேன். அதிலும் குறிப்பாக எனக்கு மிகவும் பிடித்தமான பாடகர் அதீப் அஸ்லாமின் ஒரு நிகழ்ச்சியை இந்த சேனலில் பார்த்தேன். ஆஹா!!! இது குறித்து விரைவில் ஒரு தனிப்பதிவாகவே எழுதுகிறேன்.

சில வீடியோக்கள் ஓ சய்யா, 
மற்றும்
நிரலியின் ஜஜாரே ஜா மற்றும் ஒரு ஸ்பெசல் வீடியோ

இதுபோக நிரலிகார்த்திக்கிடம் இன்னும் சில வீடியோக்கள் கேட்டிருக்கிறேன். படிக்கும் உங்களுக்கும் பிடிக்கிறபட்சத்தில் உங்கள் விருப்பம் தெரிந்த பின்னர் அடுத்த பதிவில் அதற்கான சுட்டிகளைத் தருகிறேன். 
இசையைக் கொண்டாடுங்கள்.. இசையில் தொடங்குதம்மா....