கிறுக்கல்கள் 54

இந்த மழை இனி எப்போதும் பெய்யட்டும்.

இரயில் பயணங்களில்,

தூரல் தவிர்க்க

கதவடைக்கச் சொல்கிற

விருப்பங்களுக்கிடையே,

மழைத்துளிகளுக்கு

நடுவாயமர்ந்தபடி,

ஈரம் மணக்கும்

பூக்களை ரசிக்கவோ,

கிதாரை இசைக்கவோ,

அல்லது வெறுமனவே

நனைந்தபடியிருக்கவோ

விருப்பப்படும் 

எனக்கும்,

மழை நேர மாலைப்பொழுதுகளை

இன்னும் அழகாக்க, காகிதம் மடித்து,

கப்பல் விடும் குழந்தைகளுக்கு

காட்டுவதுபோல் கையை,

எனக்கும் காட்டிக்கொண்டு,

மழைக்கும் நீட்டிக்கொண்டே,

நின்று பெய்யும் மழையை,

மெல்ல அனுபவித்து,

பின் வியந்து, கேசம் திருத்தி,

பொட்டை சரி செய்தபடியே,

கிளம்புகிறேன் என்பதைக்கூட

கவிதைபோல சொல்லும், 

அவளுக்கும், 

நெருக்கம் தர,

மழையே! 

உன்னைத் தவிரப் பின் 

யாரால் முடியும்?

என் மீது விழும் முன்

குளிர்வைக்கொண்டிருக்கும்

உன் ஓவ்வொரு துளிகளும்,

அவளை அடைந்து

பின் வெம்மையேறி

என்னை அடையும்

நெருக்கம் பெறவேனும்,

நான்

எப்பொழுதும் விரும்பும் மழையே!

இப்பொழுது முதல் விரும்பும்

இவளுக்காகவும், 

இனி பெய்து விட்டுப்போ!

எனக்கும் அவளுக்கும்

நெருக்கம் தர,

உன்னைத் தவிரப்

பின் யாரால் முடியும்?

Post Comment