இசையின் பயனே, இறைவந்தானோ?

உலகின் பெரும்பான்மையானவர்களால் நம்பப்படும் கடவுளை மறுப்பவர்கள்கூட உண்டுஆனால் இசையை மறுதலிப்பவர்கள் இருக்க முடியாதுஎன்னைப்பொறுத்தவரைகடவுளைப்போல இசையும் உணர மட்டுமே முடிந்த ஒரு விஷயம்உணர்ந்தவர் மனம் வாய்க்கப் பெறும் வரை இசையென்பது வெறும் பிணத்தோலின் இரைச்சல் தான்பாரதி பாஷையில் சொல்லுவதென்றால் தீதென்றும் நன்றென்றும் இல்லா நிலை இசை.
வேண்டும் மனம் வாய்க்க தரும் இசையே கடவுள்கூப்பிட்டகுரலுக்கு ஓடி வரும் கடவுளே இசைஅப்படியான இசைக்குஆயிரம் மதமுண்டுஆயிரமாயிரம் தெயவங்களுமுண்டுநானெப்போதும் அதிகமாகக் கும்பிடுற இரண்டு இசை தெய்வங்கள் ராஜாவும்ரஹ்மானும்முதலாமவரின் இசையேகடவுள்இரண்டாமவரின் இசைகடவுளை அடையும் வழிஆக இன்னைக்கு வழி காட்டுதல் மட்டுமே.  : - )
இல்லைசீக்கிரமா கடவுளை அடைய நினைப்பவர்கள் நேரா ஸ்கிப் பண்ணிகடைசி வரிக்கு போயிடுங்க.


               
ரஹ்மானின் பிறந்தநாளை முன்னிட்டு பேஸ்புக்கில் தொடர்ச்சியாக ரஹ்மான்பற்றிய குறிப்புகளாக வெளியிட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள்.  அதில் ஒரு விஷயம்எனக்கும் பிடித்திருந்தது. “இந்த உலகில் யாராவது ஒருவரால் மட்டும் ஒரு இசைரசிக்கப்படுகிறது என்றாலும் அது நல்ல இசையே” என்று ரஹ்மான் ஒரு பேட்டியில்சொல்லியிருந்ததாக இருந்தது அந்தக் குறிப்பு.  எவ்வளவு நிதர்சனம்இந்தியாவிற்குவெளியிலிருந்து பார்க்கும்பொழுதுகர்நாடகஹிந்துஸ்தானி உட்பட தொன்மையானஇந்திய இசைகளைத் தவிர்த்துதொடந்து தன்னைப் புதுப்பித்துக் கொண்டிருக்கும்நவீன இசையைப் பொறுத்தமட்டிலும் இந்தியாவின் அடையாளமாகப்பார்க்கப்படுபவர்ரஹ்மான்அவரது மிக சமீபத்திய ஆல்பம் ராக் ஸ்டார்.       
               
சிறுவயதிலிருந்தே இசைக்கு அடிமையாகிப்போன ஒருவனின் கதைபுகழுக்குஏங்கும்அங்கீகரிப்பிற்கு தவிக்கும் ஒரு இசைக்கலைஞனின் வலி நிறைந்தவாழ்க்கைஎந்த ஒரு இசைக்கலைஞனுக்கும்அவனது இசைக்கு பின் ஒரு வலிஇருக்கும்அப்படி வலியைத் தேடி அலைந்து பெற்றுபுகழின் உச்சியில் இருக்கும்அவனுக்குதன் சுய உலகிலிருந்து வெளியே போய்விட்ட ஒரு உணர்வு ஏற்படுகிறதுஅவனுடைய காதல்சந்தோஷம்வலி என அனைத்துமே வியாபாரமாக்கப்படும்போதுஇந்த அத்தனை உணர்வுகளுக்கும் கோபம் எனும் ஒற்றை முகமூடியைக்கொண்டு மறைக்கும் ஒரு ஆக்ரோஷமான இளைஞனாக ரன்பீர்கபூர்அவரதுகதாபாத்திரத்தின் பெயர்ஜோர்டான் என்கிற நெகட்டிவ். (எதிர்ப்பதம்ஒவ்வொருதினமும் ஆயிரமாயிரம் கேமிராக் கண்களில்வெளிச்சத்தின் பிடியில் தவிக்கும்அவனது புதைக்கப்பட்ட ரகசியங்கள் தான் இந்த ராக் ஸ்டார்.
               
இந்தப்படத்தை எழுதிஇயக்கியவர் இம்தியாஸ் அலி, (JAB WE MET, LOVE AAJ KAL) பொதுவாக இம்தியாஸ் அலியின் படங்களில் அழகானஷார்ப்பானவசனங்களும்திரைக்கதையும்தான் மிகப்பெரிய ப்ளஸ்ஸாக இருக்கும்ஆனால்இந்தப் படத்தின் மிகப்பெரிய குறைஇதன் திரைக்கதைதான்இன்னும் சரியாகச்செதுக்கப்பட்டிருந்தால் இந்தத் திரைப்படம் எட்டியிருக்கும் உயரம் வேறு.
               
கிட்டத்தட்டதன்னைப் போன்ற ஒருவனின் கதை எனும் வகையில் கதையைஉள்வாங்கிரஹ்மான் பின்னியெடுத்திருக்கிறார்ரஹ்மானால் இந்த நெகட்டிவ் எனும்கதாபாத்திரத்தோடு தன்னைப் பொருத்திப் பார்த்துக் கொள்ள முடியும்ஆனால்ரஹ்மான் நிச்சயம் ஒரு பாஸிட்டிவ். (J)  இசை மட்டுமே தனியாக நின்றுஇந்தப்படத்தை வேறு தளத்திற்கு கொண்டு சென்றிருக்கிறது என்றால் அது மிகையல்ல.உணர்வு ரீதியான கதைக் களன் கொண்ட எந்தப் படத்திலும் ரஹ்மானின் பங்களிப்புநிச்சயம் அசாதாரணமான ஒன்றாகத் தான் இருக்கும் என்பதற்கு சமீபத்தியஉதாரணம்படத்தின் பின்னணி இசையோடு சேர்த்துமொத்த ஆல்பமும்சக்கைப்போடு போட்ட விண்ணைத் தாண்டி வருவாயாவும்ராக்ஸ்டாரும் தான்.

               
குறிப்பாக இந்த ஆல்பத்தில் வரும் 14 பாடல்களில் அனேக பாடல்கள்மோஹித் செளகானால் பாடப்பட்டிருக்கிறதுஒரு இசைக்கலைஞனின் வெவ்வேறுகாலகட்டங்களில் பாடப்படுகிற பாடல்கள்ஒத்த குரலில் இருப்பது தான் சரி எனநினைத்திருக்கலாம்அதே போல மோஹித் செளகானும்மிக அற்புதமாக ஒவ்வொருபாடலுக்கும் உயிரூட்டியிருக்கிறார்சென்ற வருடத்தின் சிறந்த பின்னணி பாடகராகதேர்வு செய்யப்பட்டவர்இப்போது ரஹ்மானின் செல்லம் வேறுஇரண்டுவருடங்களுக்கு முன்பே மோஹித் செளகான் பற்றியும்அவரது SILK ROOT எனும்இசைக் குழுவைப் பற்றியும் என் பதிவுகளில் எழுதியிருக்கிறேன்அவர் பாடி நிறையமெலடி பாடல்கள் மட்டுமே கேட்ட எனக்கு SADDA HAQ பாடல் விஷேச விருந்துதான்.
         
         இந்த ஆல்பத்தில் எனக்குப் பிடித்த ஓரிரு பாடல்களை பற்றி இங்கே பகிர்ந்துகொள்கிறேன்.

பாடியவர்கள் : A.R.ரஹ்மான்ஜாவேத் அலிமோஹித் செளஹான்.
இது ஒரு சூஃபி பாடல்பொதுவாக பாடகர்கள் பிசிறற்ற குரலைக்கொண்டிருப்பார்கள்ஆனால் சூஃபி மற்றும் கவ்வாலி இசைப்பாடகர்களைப்பொறுத்தமட்டில் தேர்ந்த இசைப் பயிற்சியும்பிசிறற்ற குரல்வளமோஇல்லையென்றாலும் சூஃபியின் தன்மைஅதை மீண்டும் மீண்டும் கேட்கத் தூண்டி,அதற்கு நம்மை அடிமையாக்கும் தன்மை கொண்டதுகுறிப்பாக சூஃபி இசையைரசிக்க எந்த இசையறிவும் தேவையில்லைஅமைதியான சூழ்நிலையும்பாசாங்கற்றமனநிலையும் இருந்தாலே போதுமானதுமேலும் நல்ல இசை என்பது இனமொழி,மத வேறுபாடுகள் அற்றதுஇவை யாவற்றையும் கடந்து ஆன்மாவிற்குள் பயணித்துஇறைநிலை அடையச்செய்வதுஅந்த வகையில் சூஃபிஒரு எளிய வழிஅப்படிசூஃபியிஸத்தால் ஈர்க்கப்பட்ட ரஹ்மானின் சமீபத்திய பாடல்களில் நிறைய பாடல்கள்சூஃபி இசையை அடிப்படையாகக் கொண்டவை.

இந்தப் பாடலும் அப்படிப்பட்ட ஒன்றுதான்மேலும் ரஹ்மானின் சூஃபிபாடல்களின் கிரீடத்தில் மற்றுமொரு மயிலிறகுபொதுவாக ரஹ்மானின்பாடல்களில் அதிக இசைக் கருவிகள் இம்ப்ரூவைஷேசனுக்காக சேர்க்கப்படும்.ஆனால்ரஹ்மான் ஒரு தேர்ந்த சூஃபி கலைஞராக பரிணமித்திருப்பதுஅவர் தனதுசூஃபி பாடல்களில் ஆர்மோனியத்தையும்தபேலாவையும் மட்டுமே தனித்துஉபயோகிப்பதிலிருந்துதொடர்ந்து சூஃபி பாடல்கள் கேட்பவர்களால் எளிதாக புரிந்துகொள்ள முடியும்அதிலும் இந்தப் பாடலின் இடையே அகோஸ்டிக் கிதாரைஉபயோகித்திருப்பதும்பேஸ் கிதாரைப்போல பாடல் முழுவதிலுமாகபாடலின்அடிநாதமாக அகோஸ்டிக் கிதாரை உருக வைத்திருப்பதும் அற்புதமான கலவை.
              
       ரஹ்மானின் குரல் ஒரு மந்திரம்.  பொதுவாக குரலை SHARP VOICE, BASE VOICE என்று பிரிப்பார்கள்ஷார்ப் வாய்ஸில் நல்ல த்ரோ இருக்கும்எளியஉதாரணமாக நீள வாக்கில் பரவும் ஒலியமைப்பை ஷார்ப் வாய்ஸ் என்றூம்அகலவாக்கில் பரவும் ஒலியமைப்பை பேஸ் வாய்ஸ் என்றும் சொல்லலாம்ஆனால்ரஹ்மானுக்கு இது இரண்டும் கலந்தது போல ஒரு குரல்ஆலாப் பாடுவதற்கு ஏற்றகுரல்அதிலும் வாயை குவித்தபடிகுரல்வளையிலிருந்து  ‘’ என்றபடிஉச்சஸ்தாயில் பாடும் ஹம்மிங் வகையிலான ஆலாப் பாடுவதில் ரஹ்மான்திபெஸ்ட். (நல்ல உதாரணம் : வந்தேமாதரம் ஆல்பத்தில் வரும் ஒன்லி யூ பாடல்)

அப்படியான ஒரு ஆலாபின் ரஹ்மான் ஆரம்பித்து வைக்கஜாவேத் அலியின்மந்திரக்குரலும்மோஹித்தின் மெலடியுமாய் கிறங்கடிக்கிற பாடல் இதுஅவசியம்நல்ல ஹெட்போனில்ரம்மியமான சூழ்நிலையில் கேளுங்கள்மேலும்இந்தப்பாடலின் பொருள் மற்றும் மேலதிக தகவல்களுக்கு நண்பர் கருந்தேளின் இந்தப்பதிவை வாசியுங்கள்.
பாடலுக்கான லிங்க்  :  MOVIE VERSION
******************************************


 2.   SADDA HAQ – சத்தா ஹக் (UNPLUGGED VERSION)
பாடியவர் : மோஹித் செளஹானோடுகீத் பீட்டர்ஸின்  நாலைந்து பேஸ்கிதார்களும்.
                இப்பொழுது வருகிற ரஹ்மானின் பாடல்களில் முன்னெப்போதும் இருக்கும்ஒரு புதுமை குறைந்து வருகிறதுஇசைக்கோர்ப்பில் மாறாக பாடல்களின்கட்டமைப்பில் நிறைய மாற்றங்களை கொண்டுவருகிறார்உதாரணம்விண்ணைத்தாண்டி வருவாயாவின் கடலினில் மீனாக இருந்தவள் நான்பாடலை சொல்லலாம்.இந்தப் பாடலும்அப்படி ஒன்று தான்பாடல் ஆரம்பிப்பதற்கு முன்பாகஒருதொகையறா பின் அனேகமாக இரண்டு சரணங்கள் மட்டுமே கொண்ட பாடல்இந்தப்பாடலை முதன் முதலாகக் கேட்கப்போகிறவர்கள்பாய்ஸ் படத்திலிருந்து BREAK THE RULES பாடலை ஒரு முறை கேட்டுக்கொள்ளுங்கள்கிட்டத்தட்ட ஒரே இசைஒரேகருத்தும் கூட.
                
     நான் செய்வது சரியென்று நினைக்கும் பொழுதெல்லாம்அது தவறு என்றுசொல்லும் மனிதர்கள் தான்  உலகம் முழுவதும் இருக்கிறார்கள்நான் செய்வதுதவறு என்றால் இங்கே யார் செய்வது சரிசுதந்திரம் என் உரிமைஅதையாரிடமிருந்து கேட்டுப்பெற வேண்டிய அவசியம் எனக்கில்லைஎன்று உலகைப்பார்த்துப் பாடும் ஆக்ரோஷமான இளைஞனுக்காகவே எழுதிய பாடல்இன்றையதேதியில் இந்திய இளைஞர்களின் தேசிய கீதமும் கூடஎனக்கும்தான்.
                
   இது ஒரு ராக் இசை வகையைச் சேர்ந்த பாடல் என்பதால் பேஸ் கிதாருக்குகுறைவேயில்லைஆனாலும் ஆரோஸ்மித் பாடல்கள் போல இரைச்சலாகஇல்லாமல்அதிலும் நல்ல மெலடியைக் கொடுத்திருக்கிறார்ரஹ்மான்.
பாடலுக்கான லிங்க் : MOVIE VERSION
******************************************

                ஒரு வெகுளித்தனமான இளைஞனாக சுற்றித்திரிந்த பழைய நாட்களைஏக்கத்துடன் திரும்பிப்பார்க்கும் ஜோர்டான்தான் யதார்த்த உலகிலிருந்து வெகு தூரம்விலகி வந்துவிட்டதை உணர்கிறான்அந்த ஏக்கத்தின் வெளிப்பாடாக வரும்மென்சோகக் குமுறல்தான் இந்தப் பாடல்அவன் தன் காதலால் மட்டுமே தன்னைமீட்டெடுக்க முடியும் என்று நம்புகிறான்.
                
     இந்தப் பாடலில் ஒரு கட்டத்தில்அடுத்த வரியைப் பாட இயலாமல்அவன்மெளனமாகும் பொழுதுஅரங்கத்திலிருக்கும் ஒட்டு மொத்தக்கூட்டமும் “நாடான்பரிந்தே கர் ஆஜா” என்று பாடுவார்கள்தன் வலியை உணர்ந்து கொண்டுஅவர்கள்தனக்காகப் பாடுவதாக எண்ணி ஆச்சர்யம் கலந்தசந்தோசத்தைவெளிப்படுத்துவதிலும்அடுத்து அதே வரியை மொத்த கூட்டமும் பாடும்பொழுது,அவர்கள் தன் இசையை மட்டுமே ரசிக்கிறார்கள் என்பதை உணரும்போது முகத்தில்காட்டுகிற ஏமாற்றமும்நொடிப்பொழுதில் தனது ரியாக்ஷன்களால் கவர்கிறார்,ரன்பீர்இந்தப்பாடல் மோஹித்தும்ரஹ்மானும் இணைந்து பாடியிருப்பார்கள்.இருவரின் குரலில் ஏகப்பட்ட ஆச்சர்ய ஒற்றுமைஇந்தப் பாடலின் உயிர் இருவரின்குரலும்ரன்பீரின் நடிப்புமே.
பாடலுக்கான லிங்க் : MOVIE VERSION
******************************************

4.       இது போனஸ் பீஸ் : இந்த பாடலைக் கேட்கும்முன் சுகாவின் இந்தப் பதிவை(http://venuvanamsuka.blogspot.com/2011/04/blog-post.html ) ஒருமுறை வாசித்துவிட்டுவாருங்கள்பண்டிட் பாலேஷ் அவர்களும்ரஹ்மானின் ஆஸ்தான அகோஸ்டிக்கிடாரிஸ்ட் கபூலியும் சேர்ந்து நடத்தியிருக்கும்ஜுகல்பந்தி.
பாடலுக்கான லிங்க் : MOVIE VERSION
******************************************

முதல் பாராவிலிருந்து ஸ்கிப் செய்து வந்தவர்கள் நண்பர் கோபியின் இந்தப் பதிவைப் படித்துவிட்டு கீழே இருக்கும் வீடியோவைப் பாருங்கள் . இது ஒரு பானை சோற்றின் ஒற்றை சோறு, இசையின் பயனே, இறைவந்தானோ?

(மூன்றாம் கோணம் இணைய இதழின் பொங்கல் மலருக்காக எழுதியது இந்தப் பதிவு)

ஆயுள் - அ.முத்துலிங்கம்



புத்தகம்    -    மகாராஜாவின் ரயில் வண்டி
ஆசிரியர்   -    அ.முத்துலிங்கம்
பதிப்பகம்  -    காலச்சுவடு
விலை    -    ரூ.75/-
இன்செப்ஷன் திரைப்படத்தில் ஒரு காட்சி வரும், அதில் ஒருவன் இன்னொருவனிடம் கேட்பான் “இப்போ நீ யானையைப் பற்றி நினைக்க்கூடாது என்றால் எதைப்பற்றி நினைப்பாய்  என்று, இவன் சொல்கிறான் “நிச்சயமாக யானையைப் பற்றிதான் என்று. அதுபோல ஒரு கதையை சமீபத்தில் வாசித்தேன். நண்பர் ஒருவர் சமீபத்தில் நானெழுதிய யூஸ் & த்ரோ (பொருட்கள் மற்றும் கலாச்சாரம்) பதிவை படித்துவிட்டு ஒரு மெயில் செய்திருந்தார் அதில் இதைப்படி என்று ஆயுள் என்ற ஒரு சிறுகதையை அனுப்பியிருந்தார்.

அது இப்படியாக ஆரம்பிக்கிறது. (இந்தக்கதையில் ஓர் ஆண்பாத்திரம் உண்டு. பெண் பாத்திரமும் இருக்கிறது. ஆனால் இது காதல்கதை அல்ல. இன்னொரு பாத்திரமும் வரும். அதைப்பற்றிய கதை. ஏமாற வேண்டாம் என்பதற்காக முன்கூட்டியே செய்த எச்சரிக்கை இது)

இப்படி ஆரம்பிக்கும் கதையை உங்களால் படிக்காமல் இருக்க முடியுமா? என்னால் முடியவில்லை, படித்துமுடித்தேன். சுருக்கமாக இங்கே, அந்த ஆண் கதாப்பாத்திரம் ஒரு தேசாந்திரி, குழந்தையாய் இருக்கும்போது அவனது அம்மா அவனை தள்ளுவண்டியில் வைத்து தள்ளிசென்றிருக்கிறார், ஒருநாள் அதிலிருந்து தானாகவே இறங்கிக்கொண்டானாம், பின் அதை தள்ளியபடியே சிறிது தூரம் நடந்திருக்கிறான். கால்களை கண்டறிந்தபின் அவன் அதன்பிறகு வேறெந்த வாகனத்திலும் திரும்ப ஏறவில்லையாம். பின் ஒருநாள் இளைஞனானதும் பரதேசம் புறப்படுகிறான், அவன் முதுகில் ஒரு மூட்டை இருந்தது. கம்பளிப்போர்வை, அங்கி, சமையல் சாமான், ஒரு பிளாஸ்டிக் குடுவை அதில் குடிக்க தண்ணீர் என மிக அத்யாவசியமான பொருட்களை வைத்திருந்தான். நான்கு வருடங்களாக நடந்துகொண்டிருக்கிறான்.

இந்துகுஷ் மலைச்சிகரத்தை ஒட்டிய ரம்பூர் பள்ளத்தாக்கை அடைகிறான். அங்கு பனிரெண்டாயிரம் அடி உயரத்தில் அன்னியர்களின் வருகை அறியாத ஒரு குழுமக்கள் வாழ்ந்து வருகின்றனர். பனி உருகி சில்லென தண்ணீர் ஓடிக்கொண்டிருக்கின்றது. அவன் தனது பிளாஸ்டிக் குடுவையில் நீர் நிரப்பி அருந்துகிறான். இளம்பெண்களும் மற்றவர்களும் அவனை அதிசயமாக பார்க்கின்றனர். அவனை என்றால் அவனை அல்ல அந்த குடுவையையை. வெறும் சுரைக்குடுவையையும் தோல்குடுவையையுமே பார்த்துப் பழகிய அவர்களுக்கு உள்ளே நீரை நிரப்பினால் வெளியே தெரியும் இந்த குடுவை அதிசயம். ஆனால் ஒருத்தி எந்த ஆச்சர்யமுமின்றி அவனை எதிர்கொள்கிறாள், அவன் ஹென்சாகூல். அவள்தான் அந்த பெண் பாத்திரம். அவன் அவளின் ஆர்ப்பாட்டமில்லாத அழகில் மயங்குகிறான், தன் இயல்பிற்கு எதிராக அங்கேயே தங்கிவிடவும் நினைக்கிறான்.

நாட்கள் நகர்கின்றன, அவன் அவளிடம் தனது விருப்பத்தை தெரிவிக்கிறான், அவள் வன்மையாக மறுக்கிறாள். பின் அவள் தந்தையிடம் அனுகுகிறான். அவர், இந்த கிராமத்து பெண்கள், இங்கிருந்து வெளிவர விரும்புவதேயில்லை. நீயும் இங்கேயே தங்கி விடுவதாயின் எனக்கு ஆட்சேபம் இல்லை என்கிறார். அவனும் அதற்கு ஒத்துக்கொண்டு, ஆனால் அதற்குமுன் தான் வாழ்நாளில் செல்ல வேண்டிய சில இடங்கள் உண்டு என்றும் அங்கு சென்று திரும்பவருவேன், அப்போது உன்னை திருமணம் செய்துகொள்வேன், அதன்பின் திரும்ப செல்லமாட்டேன், இது நிச்சயம் என்கிறான். தனது குடுவையை அவளுக்கு பரிசாக கொடுத்து செல்கிறான்.

ஹென்சாகூலும் தினமும் அந்த குடுவையைப் பார்த்தபடியே நாட்களைக் கழிக்கிறாள். வருடங்கள் கழிகின்றன. அந்த கிராமத்தின் வலுவான இளைஞர்கள் பலரும் ஹென்சாகூலை மணக்க முன்வருகின்றனர். சில வருடங்களுக்கு பிறகு அதிலொருவனை மணந்து கொள்கிறாள். குழந்தை பிறக்கிறது. ஆனாலும் அவன் வரவேயில்லை. நூறு வருடங்கள் கழிந்தன. உலகத்து ஜீவராசிகள் அத்தனையும் மடிந்து மண்ணோடு மண்ணாகி மறைந்துபோயின. அவற்றின் இடத்தை முற்றிலும் புதிய ஜீவராசிகள் நிரப்பின. ஹென்சாகூலின் குடிசையும் சிதிலமானது. அந்தக் குடுவையும் இல்லை. அதுவும் எங்கோ மண்ணில் புதைந்து விட்டது. அதுதான் அந்த இன்னொரு பாத்திரம்.

ஹென்சாகூலின் காத்திருப்புக்கு சாட்சியாக இருந்த அந்தப் பாத்திரம் மட்டும் அந்த சூழலில் இன்னும் அழியாமல் கிடந்தது. அது மண்ணோடு மண்ணாக முற்றிலும் அழிந்து போக இன்னும் முன்னூறு ஆண்டுகள் இருந்தன. ஆம் ப்ளாஸ்டிக்கின் வயது நானூறு வருடங்கள்.

இத்தோடு முடிகிறது கதை. பிளாஸ்ட்டிக்கின் கொடுமையை, ஆக்கிரமிப்பை அழகாகவும் ஆழமாகவும் சொன்ன கதையை என் அனுபவத்தில் வாசித்ததில்லை. உடனே அந்த தொகுப்பை தேடி கண்டுபிடித்து வாங்கியாயிற்று, அதுதான்மகாராஜாவின் ரயில் வண்டி, மிகச்சமீபத்தில் வாசித்த சிறுகதைத்தொகுப்பு. ஆசிரியர் - அ.முத்துலிங்கம். இந்தத்தொகுப்பில் வரும் பெரும்பாலான கதைகள், நேரேஷன் எனப்படுகிற கதைசொல்லல் வகையைச் சார்ந்தது. உதாரணமாக என் பாட்டி கதை சொல்லும்போது அவர் கேள்விப்பட்ட கதைகளில் கூட தன்னையும் ஒரு பாத்திரமாக்கிக்கொள்ளும் யுக்தியை பயன்படுத்தி கதை சொல்லுவார், கதை கேட்கிற யாவருக்கும் பாட்டிக்கு என்ன ஆச்சுன்னு இன்னும் ஆர்வமா கதை கேட்ப்பார்கள் இல்லையா? அதுபோல, இதில் பெரும்பாலும் கதைசொல்லி தன்னையும் ஒரு கதாபாத்திரமாகவே சொல்லிக்கொண்டு வருவார்.

மகாராஜாவின் ரயில் வண்டி, நாளை, தொடக்கம், ஆயுள், விருந்தாளி, மாற்று, அம்மாவின் பாவாடை, செங்கல், கடன், பூர்வீகம், கறுப்பு அணில், பட்டம், ஐவேசு, எதிரி, ஐந்தாவது கதிரை, தில்லை அம்பலபிள்ளையார் கோவில், கல்லறை, கொம்புளானா, ராகுகாலம், ஸ்டராபெரி ஜான் போத்தலும், அபிஸீனியன் பூனையும் என இருபது சிறுகதைகளை உள்ளடக்கியது இந்த தொகுப்பு.

இதுவரை முத்துலிங்கத்தை வாசிக்காதவர்கள், இங்கிருந்தே தொடங்குங்கள். மிகவும் எளிமையான நடையில் தோளில் கைபோட்டபடி கதை சொல்லும் பாங்கு இவருடையது. எல்லா கதைகளும் தனிச்சிறப்போடே இருக்கின்றது, ஒருபானை சோற்றுக்கு பதமாக இந்த கதையை மட்டும் இங்கே கொடுத்திருகிறேன்.

(ஏற்கனவே படித்தது போல இருந்தால் மன்னிக்கவும், சென்ற வருடம் அதீதம் இணைய இதழுக்காக எழுதியது, என்னுடைய வலைப்பதிவில் இப்பொழுதுதான் பதிகிறேன்)