அசுரகணம்



“அசுரகணம் நாவலில் ராமாயணத்திலிருந்து ஆரம்பித்து ஃப்ராய்ட் உட்பட பல நவீன மனோதத்துவ ஆராய்ச்சியாளர்கள் வரையில் ஏற்றுக்கொண்ட, கிளப்பிய சித்தாந்தங்கள் இடம்பெறுகின்றன, கிளப்பப்படுகின்றன. மனித மனத்துவம் என்பதிருக்கிறதே, அது ஒரு ஆழமான, கனமான விஷயம்.ஆழமும் கனமும் கூடக்கூட ஒரு நவீனச் சிக்கலும் கூடுகிற மாதிரி இருக்கிறது. அசுரகணம் என்பது எனக்கும், என்னைப்போல சிந்திக்கிற பலருக்கும் திருப்தி தந்த நாவல்”
க.நா.சு.
உண்மைதான் அய்யா, இப்படி நான் என்னையும் அசாதாரணனாக எண்ணிக்கொண்டதுண்டு. அதனால் சாதாரண செயல்களை செய்தே ஆகவேண்டிய இடங்களில், மாற்றுக்கருத்து பேசி பைத்தியக்காரனாக கருதப்பட்டவந்தான், நானும். நான் மட்டுமல்ல இந்த நாவல் வாசிக்கும் அனைவருமே, கண்ணாடியில் முகம் பார்த்துக்கொள்வதுபோல நாவல் வழி அகம் பார்த்துக்கொள்ளப் போவது உறுதி. 

        மரத்தின் கீழ் உனக்காகக்  காத்திருக்கையில்
      மரமேறிப்பார்க்கும் என் மனது.
                                                   -யாரோ.
*************************************************************************

சென்றவாரம் அலுவலகத்திற்கு, நானில்லாத போது ஒருவர் என்னைச் சந்திக்க வந்திருக்கிறார்.  அலுவலகத்திலிருந்து,  இப்படியாக ஒருவர் உன்னை சந்திக்கவேண்டுமென வந்து காத்திருக்கிறார், என்று போனில் அழைத்து சொன்னார்கள்.  உள்ளே நுழைந்ததும், அவராக எழுந்து நின்று வணக்கம் சொல்லிவிட்டு அமர்ந்தார். சிரித்தார். கைகளைப் பற்றியபடி நிறைய பேசிக்கொண்டிருந்தார். என் பெயரைக்கூட சரியாக சொன்னார். ஆனால், எனக்கு அவர் யாரென பிடிபடவில்லை. இருந்தாலும், சினேகப்  புன்னகையுடன் அவரோடு பேசிக்கொண்டிருந்தேன். தொழில் பற்றி பேசினார். தான் இப்பொழுது இங்கேயே குடித்தனம் வந்துவிட்டதாகவும் சொன்னார். ம்ஹூம்! இன்னும் எனக்கு பிடிபடவில்லை. என்னைப் பற்றி, இவ்வளவு தெரிந்திருக்கும் ஒருவரை எனக்கு எப்படி தெரியாமல் போனது? இனியெப்படி, அவரிடமே நீங்கள் யாரெனக் கேட்பது? 

மனைவி எப்படி இருக்கிறாள்? எதுவும் விஷேசமா? என்றார். சிரித்தபடியே, எல்லா கேள்விகளுக்கும் பதிலளித்தபடி இருந்தேன். தன் கைப்பையிலிருந்து ஒரு எவர்சில்வர் சம்படத்தை எடுத்து, பொட்டுக்கடலை உருண்டை, அச்சுவெல்லம் போட்டு செஞ்சது, அப்பாவுக்குப் பிடிக்கும். வீட்டுக்குப் போயிருந்தேன், வீடு பூட்டியிருந்தது. அதான் இங்க வந்தேன் என்று கொடுத்தார். எனக்குப் பைத்தியம் பிடித்தது போல இருந்தது. இதற்கு மேலும் அவர் பேசிக்கொண்டுதான் இருந்தார். என் காதில் எதுவுமே விழவில்லை. என் நினைவடுக்களில் இருந்த ஒவ்வொரு முகமாய் ஒப்பிட்டுக்கொண்டிருந்தேன். மனது எங்கெங்கேயோ பயணித்துக்கொண்டிருந்தது இரவு வரை. 

அப்பா வீட்டுக்கு வந்ததுமே, அவரிடம் எல்லாவற்றையும் சொன்னேன். அட செல்வமா? வந்திருந்தானா? என்றார். நீடாமங்கலத்தில் இருக்கும் அப்பாவின் சொந்தத்தில் ஒருவர். அட! அவன் உன் கல்யாணத்துக்குகூட வந்திருந்தானேடா? என்று தொடங்கி, அப்பா இன்னும் நிறைய சொன்னார். மீண்டும் மனது பயணிக்கத் தொடங்கி விட்டது. இது ஒரு சிறு சம்பவம்தான். உங்களுக்கு சொன்னதும் சிறு நிகழ்வுதான், ஆனால், என் மனது பத்து பதினைந்து வருடங்களுக்கு முன்னும் பின்னுமாய் அலைந்து, கொண்டு வந்த விஷயங்களை வைத்து ஒரு நாவலே எழுதலாம். பயப்படாதீர்கள். நான் எழுதமாட்டேன். ஆனால், அப்படியான ஒரு நாவலுக்கான அறிமுகம்தான், இது.

இது அப்படியான ஒரு நாவலுக்கான அறிமுகம்தான். நாவலின் பெயர், அசுரகணம். எழுதியவர், கந்தாடை நாரயணசாமி சுப்ரமணியம் என்கிற க.நா.சு.


 தன்னை ஒரு அசாதாரணமானவனாக, விசித்திர சிந்தனை கொண்டவனாக நம்பும் ஒரு கல்லூரி இளைஞனின் பார்வையில், பார்வையில் என்று சொல்வதைவிட, நல்லன கெட்டன என எல்லாவற்றை சுழற்றிக் கொண்டு ஓடும் காட்டாற்றின் வெள்ளம் போன்ற அவனது எண்ண ஓட்டத்தில், சுழன்று ஓடும் அவனது அக உணர்வுகளால் சொல்லப்படுகிறது, இந்த நாவல்.

இந்த நாவலில் நடக்கிற சம்பவங்கள், உடையாடல்கள் என்று பார்த்தால் மிகவும் சொற்பம். ஆனால் ஒவ்வொரு பக்கங்களும், வரிகளும் மனதில் அக உணர்வுகளால் நிரம்பியிருக்கிறது. எந்த குறிக்கோளுமில்லாமல், விருப்பு வெறுப்புமில்லாமல், பேதமின்றி மனதில் அலைந்து திரியும் எண்ணங்களைப் பின் தொடர்ந்து, அது செல்லுமிடமெல்லாம் அதன் திசையிலேயே பயணித்து, அகண்டு விரிந்து பயணிக்கிறது, இந்த எழுத்துக்கள்.

வாழ்கையில் பல சமயங்களில் நாம் செய்கிற பல விசயங்கள், ஆர அமர உட்கார்ந்து யோசிக்கையில் நமக்கே பைத்தியக்காரத்தனமாய் தெரியும். ஆனால் அதற்காக நாம் பைத்தியம் என்பதை நாம் ஒப்புக்கொள்ளப்போவதில்லை. ஆனால் அப்படி ஒப்புக்கொடுக்கிற ஒரு அசாதாரணனின் கதை என்பதால் சுவாரஸ்யத்திற்கு பஞ்சமேயில்லை. தொரந்து படித்தால் ஓரிரு மணிநேரத்திலேயே முழு நாவலையும் படித்துவிட முடியும் என்கிற அளவில்தான் நாவல் இருக்கிறது. ஆனால் இது கிளறிவிடுகிற நினைவுகளும், வாழ்வியல் கோட்ப்பாடுகளும் பலநூறு நாவல்கள் படித்த அனுபவத்தைக் கொடுக்கும்.

நாவலின் சில சுவையான அக உணர்வுகள்…….
 “நான் பைத்தியக்காரன் என்பது, எனக்கே யோசிக்கையில் விளங்குகிறது. ஆகவே, என்னை மற்றவர்கள் பைத்தியக்காரன் என்று சொல்கிற பொழுது கோபம் வருவதில்லை. ஏனென்றால் எனக்கு பைத்தியக்காரனாக இருக்கவும் உரிமை உண்டு, அந்த உரிமை உனக்கு கிடையாது என்று யாராவது சொல்கிற பொழுதுதான் உண்மையில் எனக்கு கோபம் வருகிறது. என் உரிமைகள் எதையும் பறிகொடுக்க நான் தயாராக இல்லை”

     “நான் பைத்தியக்காரன் என்பதில் எனக்கு சிறுதும் சந்தேகம் இல்லை. ஆனால் உலகில் உள்ள மற்றவர்களும் பைத்தியக்காரர்கள்தானோ என்கிற சந்தேகம் எனக்கு சில சமயங்களில் ஏற்படுவதுண்டு. இருந்தும் நான் அசாதாரணமானவன். ஆனால், பைத்தியக்கார உலகில் மாறுபட்டவனாக இருப்பதும், பைத்தியங்கள் அல்லாத உலகில் மாறுபட்டவனாக இருப்பதும், ஒன்றுதானே?”

“காலம் என்ற ஒன்றைப்போல காதலும் நாமாக நமக்காக சிருஷ்டித்துக்கொண்டுவிட்ட ஒரு பொய்தான். ஆனால் அந்தப்பொய்யின் உதவியில்லாமல் வாழ்வதே சாத்தியமில்லை, என்பதுபோலத் தோன்றுகிறது! பாவம்! இலக்கியத்தில் மட்டுமே ‘நிஜமாக’ இருக்கிற காதலை, கானல் நீரை எடுத்து நாம் நீர்நிலையாக மாற்றிக்கொள்ள முயன்று ஏமாறுகிறோம்”  


 “பிறர் என்னைப்பற்றி என்ன நினைப்பார்கள் என்று எண்ணிப்பார்த்து, அதற்காக தயங்குகிறவன் இல்லை நான். என் உள்ளத்தில் அலைமோதி, பாய்ந்து, ஓயந்து அடங்குகிற சிந்தனைகளையே, அதன் ஓட்டத்தில், அதன் எல்லை வரை தொடர்ந்து சென்று முடிவு காண்பதற்கே எனக்கு தைரியமும் மனோபாவமும், தெம்பும், நேரமும் போதவில்லை. இதில் மற்றவர்கள் என்ன நினைப்பார்கள் என்றெண்ணி கவலைப்பட என்ன இருக்கிறது”
   
   "பழக்கப்பட்ட சுவட்டிலே, தேய்ந்துபோன தடத்திலே, மனித மந்தையிலே, நானும் ஒரு மந்தை ஆடாய், யார் கண்ணிலும் தனியாகப் படாமல் இருந்துவிட்டு சுவடு தெரியாமல் போய்விடுவதுதான் நல்லது என்று தோன்றுகிறது. இது தெரியாமல்தான் மனிதர்கள் நினைவுச்சுவடுகளை நிர்மாணிக்கிறார்கள்! பாவம்! கறையெல்லாமே அழுக்குதான், நினைவுச்சின்னங்கள் எல்லாமே மறதியையே சுட்டிக்காட்டுகின்றன”
      
     “சுலபமாக, சிரமப்படாமல், யாரையும் சிரமப்படுத்தாமல் வாழ்ந்துவிட்டு இறப்பவனே சிறந்த மனிதனாக இருக முடியும். அப்படியிருக்க, என்னைப் போன்றவன், மனிதர்களிடையே மனிதன் என்று சொல்லிக்கொண்டு, பிறரை ஏமாற்றிக்கொண்டு, மனதிலே வனவிலங்காக வாழ்வது, தவறு என்றும் தோன்றுகிறது. ஆனாலும் நான் சாதாரணன் அல்ல”

“கெட்டிக்காரனாக இருப்பதென்பது எதுவும் பேசாமல் இருப்பதல்ல, எதையும் சிந்திக்காமல் இருப்பதுதான். சிந்தனைதான் மனிதனை அசாதாரணமானவனாக மாற்றுகிறது”

இதற்கு முன் தல வெயிலானின் உறவினர், நினைவாகக் கொடுத்த பொய்த்தேவுதான் நான் வாசித்த க.நா.சு அவர்களின் முதல் நாவல். இது இரண்டாவது. பொய்த்தேவு பற்றியும் எழுதவேண்டும். வெறும் இரண்டே நாவல்களில் இவ்வளவு அகப்போராட்டங்களை கிளப்பிவிட்டது இவராக மட்டுமே இருக்க முடியும். நல்ல புத்தகங்களை தேடி வாசிக்கும் எவருக்கும், என்னால அற்புதமான புத்தகத்தின் அறிமுகம்தான் இது. அவசியம் வாசியுங்கள்.

VICKY DONAR - விக்கி, 54 குழந்தைக்கு அப்பா



பல்தேவ் சத்தா ஒரு டாக்டர். குழந்தைப் பேறு இல்லாதவர்களுக்கு மற்றவர்களின் உயிரணுக்களை தானமாக பெற்று அவர்களை குழந்தைப் பெற்றுக்கொள்ள வழி செய்யும் குழந்தைபேறு மருத்துவமனையை (ஆண்டிஃபெர்டிலிடி க்ளினிக்) நடத்திவருகிறார். தில்லிக்காரர். எனக்கு ஒரு கிரிக்கெட்டரின் உயிரணு வேண்டும், என் மகன் இந்தியாவிற்காக கிரிக்கெட் ஆட வேண்டும்என்று வரும் ஒரு கணவன், “எனக்கு ஒரு அழகான மாடலின் உயிரணு வேண்டும் என் மகள் அழகான மாடலாக வேண்டும்என்று வரும் மனைவி, சரியான உயிரணு கிடைக்காததால் எட்டு வருடமாக அவரிடம் தொடர்ந்து வரும் ஒரு தம்பதியினர், இப்படி நிறைய எதிர்பார்ப்புகளோடு அவரிடம் நிறைய தம்பதிகள் வருகின்றனர். ஆனால் அவருக்கு ஒரு சரியான உயிரணு தானம் செய்பவர்கள்  கிடைக்காமல் மருத்துவமனையே வெறிச்சோடிக் கிடக்கிறது.

கணவனை இழந்து மாமியார் மற்றும் மகனோடு வாழ்ந்துவரும் டோலி அரோரா. அவர் நடத்தும் ப்யூட்டி பார்லரின் வருமானத்தில் ஜாலியாக செலவு செய்துகொண்டு திரியும் ஒரு வெட்டி பஞ்சாபி பயதான் ஹீரோ, விக்கி அரோரா. அம்மாவோட காசிலேயும் பாட்டியோட செல்லத்திலேயும் பிரம்மாதமா வாழ்ந்திட்டிருக்கான். இப்படி ஹாயா திரியிற அவனை ஒருநாள் டாக்டர் பார்க்கிறார். ஸ்ட்ரெஸ் இல்லாம இருக்கிறவன்  “ஸ்பர்ம்ஹெல்த்தியா இருக்கும்ங்கிற மெலோட்டமான முடிவில் அவனை உயிரணுக்களை தானம் செய்யசொல்லி விக்கியைப் பாடாய்ப்படுத்துகிறார்.  விக்கியும் அவரைத் தவிர்க்க எவ்வளவோ முயற்சி செய்கிறான். ஒருகட்டத்தில் டாக்டர் வீட்டுக்கே வர “வீட்டுக்குத் தெரிஞ்சா அசிங்கம்ங்கிற, தெரியான சும்மா பாக்கெட் மணி-செலவுகளுக்காக செய்யலாம் என்கிற நிலைக்கு வரான் விக்கி.

டெஸ்டிற்காக அவனது உயிரணுக்களைப் பெற்று அதை டெஸ்ட் செய்துவிட்டு 100% உயிர்ப்புள்ள உயிரணுக்கள் என்கிற ரிப்போர்ட்டோடு மீண்டும் விக்கியிடம் வருகிறார். நீ அலெக்ஸாண்டரோட நீட்சி, ஆரியகுலத்தின் வாரிசு என்றெல்லாம் அவனுக்கு விளக்கி ஒருவழியாய் அவனை சம்மதிக்க வைக்கிறார். ஒருநாள் விக்கி, விந்து தானம் செய்ய சம்மதிக்கிறான், ஒரு சுபயோக சுபதினத்தில் அதைச் செய்தும் முடிக்கிறான். பதிலுக்கு கைநிறைய பணம் கிடைக்கிறது, மேலும் அவன் பாட்டி ஆசைப்படி வீட்டிற்கு ஒரு LCD டிவியும் வந்து சேர்கிறது. இது என்ன டாக்டர்? என்றால் நீ தானம் செய்த பாட்டியாவின் மனைவி கருவுற்றிருக்கிறார். எட்டு வருடங்களாக குழந்தை இன்றி தவிக்கும் அவருக்கு இது மிகவும் மகிழ்ச்சியான செய்தி, இது அவரது சிறு பரிசு, என்கிறார், டாக்டர். விக்கிக்கு இது நல்ல சம்பாத்தியமாகப் பட தொடரந்து உயிரணுக்களை தானம் செய்கிறான்.

ஒருமுறை அம்மாவின் பணத்தை வங்கியின் செலுத்த வருமிடத்தில் ஆஷிமாவை சந்திக்கிறான். (யாமி கெளதம், என்னப்பொண்ணுடா!, ஸ்பெசலா அந்த 7ஆம் நம்பர கவுத்து வைச்ச மாதிரியான அந்த ஸார்ப் மூக்கு) அவளுடைய பாந்தமான அழகில் மயங்கி அவள்மேல் காதல் கொள்கிறான், விக்கி. ஆஷிமா, ஒரு பெங்காலிப் பொண்ணு. பெற்றோர் விருப்பத்திற்காக தன்னை மணம் புரிந்து, பின் முதலிரவின் போது அது தெரிந்ததால் அங்கிருந்து வெளியேறி விட்டு தனியாகவே வாழ்ந்துவிட முடிவெடுத்து டெல்லியில் வசித்துவருகிறாள். விக்கி தினமும் அவளை சந்திக்கிறான், மெல்ல அவளை தன்வழிக்கு கொண்டுவருகிறான். ஒருநாள் இருவரும் தங்கள் காதலை உணர்கின்றனர். அதை இருவரும் சொல்லிக்கொள்ளுமிடத்தில் ஆஷிமா தான் விவாகரத்து ஆனவள் என்கிற உண்மையை விக்கியிடம் சொல்கிறாள், விக்கியோ ஏற்கனவே பல பெண்களிடம் தானொரு விந்துதானம் செய்பவன் என்று சொல்லி அடிவாங்கியதால் அதை அவளிடம் மறைத்துவிட்டு  “பரவாயில்லை அதனாலென்ன, என்ன என் அம்மாவிடம் சொல்லாமல் விட்டுவிடலாம், அவங்க இன்னும் ரொம்ப பழைய பஞ்சாங்கம்தான் என்கிறான். 

ஒருவழியாய் இருவரும் வீட்டில் தங்கள் காதலைச் சொல்ல, வீட்டில் ஒரே களேபரம்தான். விக்கியின் அம்மாவும் சரி, ஆஷிமாவின் அப்பாவும் சரி, பஞ்சாபி-பெங்காலி குடும்பங்களுக்கிடையே இருக்கும் வேறுபாடுகளை இருவரும் பெரிதாக நினைக்கிறார்கள். இரண்டு பக்கமும் ஒருவரைப்பற்றி ஒருவர் கிண்டலடிப்பதும் கலாய்த்து தள்ளுவதுமாய் இருக்கின்றனர். குறிப்பாக ஆஷிமாவின் அப்பா ஒருத்தன் மீன் வாங்குற அழக வச்சே அவன் பெங்காலியான்னும், அவன் கேரக்டரையே கண்டுபிடிச்சிருவேன்னும், அவனுங்க (பஞ்சாபிகளை) நல்ல உருளை மசாலை தின்றுவிட்டு பல்லே பல்லேன்னு குரங்கு மாதிரி ஆடுவாங்க, நாகரீகம் தெரியாதவங்க, என்கிறார். ஒரு கட்டத்தில்  ஒரு நல்ல பெங்காலி படுக்கையிலும் கெட்டிகாரனாத்தான் இருப்பான், ம்க்கும்,ஆஷிமா! உனக்கு ஒரு பெங்காலி பையன் கூடவா கண்ணுடல படல இந்த டில்லியில, என்று புலம்புகிறார். எல்லாத்தையும் பொறுமையாக கேட்டிவிட்டு ஆஷிமா “சரி எப்ப விக்கி வீட்டுக்கு போகலாம்ன்னு சொல்லுங்க என்கிறாள்.

விக்கியின் அம்மாவோ “இதோ பாரு விக்கி, நான் உன்னை எந்த விஷயத்திலேயும் கட்டுப்படுத்தியது இல்லை, ஆனா இது முடியாது. உனக்கு பஞ்சாபி பொண்ணுக ஏதும் கிடைக்கலையா? ஆவ்வ்வ்.. இந்த பெங்காலீஸ் எப்போதும் மீனைப் பொறித்து சாப்பிட்டுக்கொண்டே இருப்பார்களே, உவ்வேக்என்று புலம்ப, ஒருபுறம் விக்கியின் பாட்டியோ, விக்கியின் போனில் ஆஷிமாவின் போட்டோவை வாங்கி பார்த்துவிட்டு “ஆஹா என்ன அழகா இருக்கா, டேய் பேரா, உன்னோட தேனிலவு செலவு என்னோடது, ஜமாய்என்கிறார். (இந்த மாமியார் மருமகள் சண்டை அவ்வளவு சுவாரஸ்யம், அதிலும் பாட்டியின் கவுண்டர்ஸ், கலக்கல். அவ்வளவு சண்டையும் போட்டுவிட்டு பின்னிரவில் இருவரும் சேர்ந்து மதுவருந்தியபடியே ஒருவருக்கொருவர் ஆறுதலாகப் பேசிக்கொண்டிருப்பார்கள்) ஒருவழியாய், இரண்டு குடும்பமும் சந்தித்து சம்பந்தம் பேசுகிறார்கள். அங்கே ஆஷிமா விவாகரத்தானவள் என்பதும், திருமணத்தை எந்த முறைப்படி செய்யவென பல வாக்குவாதங்கள் நடக்கிறது, கடைசியாய் எல்லாம் பேசி இரண்டு முறைப்படியும் திருமணம் செய்ய முடிவெடுக்கின்றனர். கல்யாணமும் முடிகிறது.

திருமணமாகி சில மாதங்கள் கழிந்து ஆஷிமாவிற்கு கருத்தரிக்க தகுதியில்லை என தெரிய வருகிறது. இருவரும்  உடைந்து போகின்றனர். விக்கி அவளுக்கு ஆறுதல் சொல்கிறான். அப்போதைய தொடர் உரையாடலில் நீ ஏன் டெஸ்ட் எதுவும் செய்யலை, என்கிற கேள்விக்கு நான் முன்பு விந்துதானம் செய்திருக்கிறேன், அதனால் எனக்கு தெரியும் என்கிறான். ஆரம்பிக்கிறது அதகளம். நான் விவாகரத்தானதைக்கூட உன்னிடம் சொன்னேனல்லவா? நீ ஏன் என்னிடம் இதை மறைத்தாய்? என்று சண்டையிடுகிறாள். கோபத்தில் அப்பா வீட்டிற்கு சென்றுவிடுகிறாள். இதற்கிடையே நிறைய கருப்புபணம் வைத்திருந்த்தாக சொல்லி விக்கி கைது செய்யபடுகிறான். டாக்டர் போதுமான விளக்கங்கள் கொடுத்து அவனை பெயில் விடுவிக்கிறார். உண்மை அனைவருக்கும் தெரிகிறது. விக்கியின் அம்மாவும் பாட்டியும் அவமானத்தால் புழுங்க, வீட்டிற்கு போன் செய்யும் டாக்டரை விக்கியின் அம்மா கடுமையாக திட்டி தீர்க்கிறார். ஆஷிமாவைப் பிரிந்து விக்கி கவலையோடிருக்கிறான். ஆஷிமாவின் தந்தையோ இதிலென்ன தவறு இருக்கிறது, நல்ல விஷயம்தானே, என்கிறார். ஆனால் ஆஷிமாவால் அதை ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை. இருவரும் பிரிந்தே இருக்கின்றனர்.

டாக்டருக்கோ, விக்கியின் இந்த நிலைக்கு தான்தான் என்கிற குற்ற உணர்ச்சி மேலிட, மீண்டும் அவனை ஆஷிமாவோடு சேர்த்துவைக்க முடிவெடுக்கிறார். விக்கியால் உயிரணுக்கள் பெறப்பட்டு குழந்தை பெற்ற எல்லா தம்பதிகளுக்கும் தன்னுடைய மருத்துவமனையின் 25வது ஆண்டுவிழாவின் அழைப்பிதழை அனுப்புகிறார். விக்கியையும் ஆஷிமாவையும் சந்தித்து அவர்களையும் சமாதானப்படுத்தி விழாவிற்கு அழைத்து வருகிறார். அங்கே ஏராளமானவர்கள் குழந்தைகளோடு சந்தோசமாக வருகின்றனர். விக்கி ஆஷிமா இருவரையும் அழைத்து “இங்கே கூடியுள்ள இந்த தம்பதிகளைப் பாருங்கள், இவர்கள் அனைவருமே பலவருடங்கள் குழந்தை இல்லாமல் தவித்தவர்கள், இப்பொழுது இவர்களைப் பார், இவர்களின் சந்தோசத்தைப்பார், இந்த அழகான குழந்தைகளைப் பார், இவை அனைத்துமே உன் கணவனால்தான் சாத்தியப்பட்டது. இத்தனைப்பேரின் வாழ்வில் சந்தோசத்தை மீட்டுக்கொடுத்திருக்கிறான், இதிலென்ன தவறு என்று சொல்லி ஆஷிமாவிற்கு புரியச் செய்கிறார்.

அவர்களை நான் போய்ப்பார்க்கலாமா? என ஆஷிமா கேட்கிறாள். தாராளமாக, ஆனால் அவர்களிடம் உண்மையை சொல்லக்கூடாது, நியாயமாக நானே இந்த உண்மையை உங்களிடம் சொல்லியிருக்கக் கூடாது, இருந்தாலும் இதை உங்களுக்காவே  செய்தேன் என்கிறார், டாக்டர். இதில் எத்தனை குழந்தைகள் என்னுடையது என்கிறான் விக்கி ஒவ்வொரு குழந்தையும் உன்னுடையதுதான், மொத்தம் 53 குழந்தைகள் என்கிறார். விக்கி வாயடைத்துப்போகிறான். ஆஷிமா, ஒவ்வொரு குழந்தைகளையும் பார்க்கிறாள். புரிந்துகொள்கிறாள், பின்னர் விக்கியிடம் இணைகிறாள், க்ளைமேக்ஸ்.

எல்லா ஃபீல் குட் படங்களிலும் வருவதுபோல ஒரு சினிமா கிளைமேக்ஸாக டாக்டர், 54 நாளாவது குழந்தையை காண்பிக்கிறார். விக்கியால் பிறந்த குழந்தைதான் ஆனால் விபத்தில் பெற்றோரை பறிகொடுத்துவிட்டு அனாதை ஆசிரமத்தில் இருக்கிறாள், ஒரு குட்டி தேவதை. விக்கி-ஆஷிமா அவளைத் தத்தெடுத்துக்கொள்ள சுபம்.


ஹீரோ விக்கியாக ஆயுஷ்மன் குரானா. எம்.டியில் ரோடீஸ் ஷோவில் பங்குபெற்று ஜெயித்து எம்.டிவியிலேயே அதே நிகழ்ச்சியை தொகுத்தும் வழங்கியவர். ஏற்கனவே நன்கு அறிமுகமானவர்தான். பய கோணவாய வச்சிகிட்டே சும்மா விளையாடுறான். முதன் முதலாக விந்துதானம் செய்ய முயலும்போதும், முடித்துவிட்டு வெளியே வரும்போதும் அவனுடைய ரியாக்‌ஷன்ஸ் சான்ஸே இல்ல. கலக்கல் இன்னொரு ஸ்பெசல் இந்தப்படத்தின் மிக அருமையான பாடலில் ஒன்றான பானி டா ரங் வேக்குகே பாடலையும் இவரேதான் பாடியிருக்கிறார். 

டாக்டராக அன்னுகபூர். தூர்தர்ஷனிலும் ஸீ டிவியிலும் அந்தாக்‌ஷரி என்ற இசை நிகழ்ச்சியை நடத்தியவர். நல்ல கேரக்டர் ஆர்டிஸ்ட். இவரும் நமக்கு ஏற்கனவே நன்கு அறிமுகமானவர்தான். இந்தாளுதான் செம்ம பர்பாமன்ஸ். முட்டாப்பய, விளையாட்டுப்பய என்று நாம் பேச்சுவழக்கில் சொல்வதைப்போலம் விக்கி என்ன செய்தாலும், அவனை முட்டாள் ஸ்பர்ம்ம், விளையாட்டு ஸ்பர்ம்ம்ம் என்று சொல்லுமளவிற்கு இவருக்கு எல்லாமே “ஸ்பர்ம்”மயம்.மொத்த மனித குலத்தையுமே அவர் ஸ்பர்ம்களின் கூட்டமைப்பாகவே பார்க்கிறார். அதிலும் இவருடைய உச்சரிப்பில் ஸ்பர்ம்ம்ம் அவ்ளோ அழகு.


ஆஷிமாவாக 'யாமி கௌதம்'  ஃபேர்&லவ்லி மாடல். விளம்பரத்துலயே அம்சமா இருப்பா, அதுவும் இந்தப்படத்துல டார்லிங்கிற்கு காஸ்டிங் பண்ணவருக்கு கை கொடுக்கனும். சேலையும் சரி, மாடர் ட்ரெஸ்களும் சரி அவ்வளவு டீசண்டாக, அழகா பண்ணியிருக்காங்க. ஸ்ஸப்ப்பா என்னோட டார்லிங் லிஸ்ட் கூடிகிட்டே போகுது. தமிழில் ராதாமோகனின் கெளரவத்தில் அறிமுகம்.

இவர்கள் போக, ப்யூட்டி பார்லர் நடத்தும் விக்கியின் குண்டு அம்மா, அந்த செம்ம மாடர்னான பாட்டி (படத்திலேயே ஒரு டயலாக் வரும், டெல்லியிலேயே ரெண்டு விஷயம்தான் செம்ம மாடர்ன், ஒண்ணு மெட்ரோ ரயில், இன்னொன்னு பாட்டீன்னு), பங்ரா ஆடும் பெங்காலி அப்பா, பெப்ஸி ஆண்டி, மொட்டைமாடி ஒன்சைட் காதலி என நிறைய இண்ட்ரஸ்டிங் கேரக்டர்ஸ் படம் முழுக்க, அனைவருமே படத்துக்கு மிகவும் பொறுத்தமான பாத்திரத்தேர்வு. நல்ல பாடல்கள், அழகான கேமிரா ஒர்க்ஸ், நகைச்சுவையோடு தெளிவாக நகரும் திரைக்கதை இப்படி எல்லாமே படத்தில்  ப்ளஸ்தான்.


கொஞ்சம் முன்னப்பின்ன போனாலும் அருவருப்பான ஆபாசம் என்கிற எல்லையைத் தொட்டுவிடும் தூரத்தில் இருந்தாலும், ஒருசில இடங்களில் இரட்டை அர்த்த வசனங்கள் இருந்தாலும் அதையும் நகைச்சுவையோடு மட்டுமெ கடந்துபோகும்படியாக அலுங்காம குலுங்காம நல்ல நகைச்சுவையோடு சொல்லியிருக்கிறார்கள். இந்தப்படத்தின் தயாரிப்பாளர் ஜான் ஆப்ரஹாம் . நல்ல தைரியமான முயற்சி. அடுத்துகூட இலங்கை பிரச்சனையை சொல்லும் படம் தயாரித்து நடிக்கவும் செய்கிறார். வாழ்த்துகள் பாஸ்.

நல்ல அருமையான ஃபீல்குட் மூவி. ஜாலியா குடும்பத்தோட ஞாயிறுகளில் பார்க்கலாம்.